Sedam godina od smrti Tvrtka Kulenovića, akademika i književnika iz Bosne i Hercegovine

Kulenović je bio prvi predsjednik P.E.N. centra BiH, profesor na više univerziteta i autor značajnih djela savremene književnosti

Sedma godišnjica smrti bosanskohercegovačkog akademika, književnika, putopisca i scenariste Tvrtka Kulenovića obilježava se 13. aprila širom Bosne i Hercegovine. Kulenović, koji je preminuo 2019. godine, ostavio je neizbrisiv trag u savremenoj književnosti, nauci i obrazovanju, a njegovo stvaralaštvo i danas inspiriše brojne generacije studenata i čitatelja.

Rođen 1935. godine u Šapcu, školovao se u Sarajevu i Beogradu, gdje je diplomirao jugoslavensku književnost. Njegov otac Hakija Kulenović bio je poznati slikar, dok mu je majka radila kao nastavnica. Prve utiske o umjetnosti stekao je još u djetinjstvu, a sjećanja na oca i porodično naslijeđe često su utkani u njegova djela.

Nakon diplomiranja, prvo zaposlenje pronašao je u Narodnoj i univerzitetskoj biblioteci u Sarajevu. Između 1965. i 1967. godine boravio je na Univerzitetu Osmania u Indiji, gdje je produbio interes za klasičnu indijsku i azijsku estetiku. “Kad sam vidio tu indijsku skulpturu, bio sam pogođen. Bila je potpuno drugačija od svega tradicionalnog, sva izvijugana, ljudsko tijelo je u vijugama”, govorio je Kulenović o svom fasciniranju indijskom umjetnošću.

Akademsku karijeru izgradio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, gdje je 1974. doktorirao i kasnije postao redovni profesor. Predavao je i na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu, kao i na fakultetima u Novom Sadu i Beogradu. Kao gostujući profesor nastupao je i u Sjedinjenim Američkim Državama, u okviru Fulbrightove fondacije na univerzitetima Rutgers, Florida i Ilinois.

Kulenović je bio prvi predsjednik P.E.N. centra Bosne i Hercegovine, a u periodu od 1999. do 2003. godine obavljao je funkciju direktora Narodnog pozorišta Sarajevo. Autor je više od 300 naučnih i stručnih radova, a njegovi najpoznatiji romani i eseji su “Kasino”, “Istorija bolesti”, “Čovjekova porodica” i “Odanost jugu”. Putopisi “Pejzaži zrelog doba” i “Majka voda” spajaju refleksiju o civilizacijama i lično iskustvo putovanja.

“Svako pisanje o sebi, i u životu i u književnosti, je pisanje drugima, svaki dnevnik je pošta, pisac uvijek nudi svoj život drugim ljudima, a drugim piscima nudi i svoj književni život”, zapisao je Kulenović u svojoj “Autorefleksiji”. Njegov doprinos razvoju književne teorije, teatrologije i kulturne razmjene ostaje posebno značajan za bosanskohercegovačko društvo. Danas se s poštovanjem i zahvalnošću sjećaju njegovih djela i uticaja na kulturu i obrazovanje u BiH.